Pokeren met lege beurs

De helft van de maand zit er alweer op, maar van een dolle kermis is nog geen sprake. Hoewel FC Twente gisteren twee keer toesloeg, is het verder opvallend stil op de transfermarkt.

Soms hebben al die bewegingen op de transfermarkt wel iets weg van een massasprint. Het is kijken, loeren en wachten. Wachten op het juiste moment dat er een opening valt. Wie immers te snel aangaat, is gezien. En betaalt - om maar weer even terug te gaan naar het voetbal - te veel geld. Tenminste, die gedachte heerst al jaren bij de beleidsbepalers en dat is een van de redenen dat veel transacties pas op het laatste moment worden gedaan. Men kijkt, men loert, men wacht, omdat men hoopt dat de verkopende partij uit angst voor het mislopen van de miljoenen toch nog over de brug komt.

Je zou het pokeren met het mes op de keel kunnen noemen. Af en toe werkt die strategie. Soms ook niet. Als FC Twente bijvoorbeeld in mei - toen de eerste voelsprieten naar Leroy Fer werden uitgestoken - meteen had doorgepakt, had het vast niet de hoofdprijs van ruim vijf miljoen euro betaald die het op de laatste dag van de transferwindow wel aftikte. Maar in Enschede zullen ze direct met de counter komen dat ze toen het geld nog niet hadden en pas na de verkoop van Bryan Ruiz konden handelen.

Geld. Alles draait namelijk om geld, maar het probleem is dat te veel clubs er op dit moment te weinig van hebben. De economische crisis en de financiële situatie bij de clubs zijn uiteraard de voornaamste oorzaken van de huidige windstilte op de transfermarkt. Het is stiller dan ooit zelfs, beweren de meeste Nederlandse makelaars. Nergens hoeven nu al nieuwe elftalfoto's gemaakt te worden. Nergens in Europa moeten de handelshuizen op dit moment tot 's avonds laat openblijven.

Er worden wel zaken gedaan, maar het is nog altijd wachten op die paar grote klappers. Wachten op de nieuwe rijken van Paris Saint Germain bijvoorbeeld, of op Manchester City waar manager Mancini onbeschaamd blijft roepen dat hij spelers tekort komt. En op de onvermijdelijke overval van de Russen, die ook na 31 januari nog zaken kunnen doen.

Maar vooralsnog zwijgen de geldmachines en tikt de tijd gewoon voort. Dag zeventien is begonnen, nog veertien dagen te gaan...

Eerst moet er eentje vertrekken en dan komt het geld vanzelf in omloop, zo heeft de geschiedenis geleerd. Maar zelfs dat zogenaamde domino-effect is nog niet zichtbaar, althans niet in Nederland waar AZ en VVV de miljoenen die men ontving voor respectievelijk Wermbloom en Musa stevig in de zak houden.
Dus is er vooral kruimelwerk van clubs in de verdrukking, die wanhopig zoeken naar allerlei constructies om spelers te huren of voor een dumpprijs op te halen.

Van de topclubs hoeven we in elk geval niet al te veel activiteit te verwachten. Het verhaal van AZ is bekend, Ajax gaat niks doen en bij PSV kijken ze na de 28 miljoen van deze zomer wel uit. Bovendien is de selectie ook aardig in balans. De meeste ogen zullen gericht zijn op Twente, al roept de clubleiding voortdurend dat er geen geld is. Zolang Marc Janko en Emir Bajrami niet worden verkocht, zijn ze ook in De Grolsch Veste met handen en voeten gebonden, zegt men. Maar ondertussen worden er wel degelijk zaken gedaan.

Of het bij Joshua John en de Portugese doelman Daniel Fernandes blijft? Waarschijnlijk niet. Oh zeker, er gaat nog wel meer gebeuren, hier en daar. Let bijvoorbeeld maar op na het komend weekend, als de onrust weer toeslaat bij sommige clubs die zich hebben laten verblinden door het zomergoud van het trainingskamp in de zon. Geld of geen geld, dat opportunisme na een nederlaag krijg je er nooit uit. Het wordt kortom, straks heus nog wel drukker voor de poorten van de transfermarkt. Maar voorlopig wordt er vooral gekeken, geloerd en gewacht. En pokert men verder met een vrijwel lege beurs.

Leon ten Voorde

Foto: Orange Pictures