FC Twente: pover spel, maar toch monsterscore

Wel een mooie score, nog niet een barometer voor nieuw succes. Bij de rentree van Steve McClaren verpulverde FC Twente het kwali- teitsarme RKC in de Grolsch Veste met 5-0, maar de herintredend oefenmeester was de eerste om verhalen over zijn magic touch te relativeren. "Het kan en moet veel beter."

De terugkeer van Steve McClaren maakt onmiskenbaar gevoelens van geloof, hoop en liefde los bij het Twentse publiek. Wanneer de Engelsman 28 seconden na het begin van FC Twente - RKC zijn dug-out opzoekt, uit bijgeloof slaat hij steevast de eerste balomwentelingen over, golft de opwinding door de rangen van de Grolsch Veste, verpakt in een stevig juichsalvo. Ter hoogte van Vak P komt het supportersverlangen tot leven in de letters op een dundoek. 'Steve, bring back the passion'.

McClaren en de fans van FC Twente: het is een gezworen twee-eenheid. In zijn inauguratierede, vier dagen na het ontslag van voorganger Co Adriaanse, noemt hij de supporters expliciet als één van de belangrijkste argumenten om terug te keren. Nu, bij zijn officiële rentree in de dug-out van de Grolsch Veste, is de chemie direct voel- en zichtbaar. "Het lijkt alsof ik niet anderhalf jaar weg ben geweest, maar een week of twee, drie", zegt McClaren naderhand. "De supporters zijn als vanouds fantastisch, wow. Zij zijn echt de twaalfde man, die we soms nodig hebben om wedstrijden te winnen."

Er kleeft ook een risico aan de wederzijdse romantisering. McClaren staat in Enschede synoniem voor succes. Voor de fans is hij de kampioenenmaker, de man die club en regio op 2 mei 2010 trakteerde op het meest extatische feest ooit. Bewust of onbewust worden McClaren nieuwe voetbalwonderen toegedicht, maar een coach is en blijft voor 95 procent afhankelijk van zijn spelersmateriaal. Zonder Bryan Ruiz zou de Engelsman nooit de titel hebben binnengehaald.

In het hier en nu beschikt Twente niet langer over een individualist als de naar Fulham vertrokken Costa Ricaan. En zoekt McClaren de winstmarges ten opzichte van het tijdperk-Adriaanse in het formeren van een vast elftal en het modelleren van de speelstijl naar zijn ideeën. De linies dicht op elkaar, geduldig circulatievoetbal, veel rotatie op het middenveld, dominantie, clean sheets (het houden van de nul): zie hier in een notendop de tactische vocabulaire van McClaren.

Dat tussen opdracht en uitvoering nog een wereld van verschil ligt, bewijst de wedstrijd tegen RKC. Het spel van FC Twente is lange tijd uiterst pover, maar door de matige tegenstand van de Brabanders in het algemeen en de offday van doelman Jeroen Zoet in het bijzonder, krijgt de avond voor McClaren toch een feestelijk tintje. Luuk de Jong (twee), Emir Bajrami, Nacer Chadli en Ola John bezorgen hem in getalsmatig opzicht een rentree om van te watertanden: 5-0.

McClaren toont zich na afloop vooral opgelucht. "Ik ben blij dat de eerste wedstrijd erop zit", stelt hij. "Omdat het altijd lastig is, zo'n debuut en dan ook nog direct na de winterstop, en om de grote media-belangstelling rond mijn terugkeer. Dat geeft toch spanning, maar ik ben blij dat het allemaal goed is afgelopen. We hebben gewonnen, de toeschouwers hebben vijf doelpunten gezien, iedereen kan tevreden zijn met de uitslag."

Maar niet met het spel, beklemtoont McClaren. "Ik heb goede fases gezien en minder goede fases. Bij 0-0 kregen we twee counters om de oren en na de 3-0 gaven we de controle even weg, en daarmee de organisatie, dat mag niet gebeuren. Dat is een kwestie van mentaliteit. Daarin moeten we meedogenlozer worden." Te beginnen volgende week in de wedstrijd tegen FC Groningen, een echte graadmeter.

Foto: Orange Pictures