Liever naar Texel dan gokken met jungletocht

De eerste keer dat Steve McClaren als opvolger van Co Adriaanse de spelers van FC Twente toesprak, was op Gran Canaria de avond al gevallen. De Engelsman nam het woord en hield een vlammend betoog van drie kwartier, waarin hij als een motivatiegoeroe de hoofden van de selectie wilde leeg baggeren en er een sprankje vertrouwen in wilde planten.

"Indrukwekkend", vond Wout Brama het. "Alleen de taal al. In het Engels komt zo'n speech toch harder binnen." De taal is helemaal veranderd bij de club sinds avonturier Adriaanse is verdwenen en pragmaticus McClaren is gekomen. Een omslag die zo radicaal is dat beleidsbepalers in Enschede diep door het stof moesten om hun foute keuzes toe te geven.

Het was alsof een gezin samen had bepaald dat de vakantie zou worden doorgebracht met een jungletocht door het Amazone-gebied, om vervolgens bij het eerste geluid van een brulaapje het vliegtuig terug te nemen en weer naar Texel te gaan, omdat het daar de laatste tien jaar zo goed was bevallen.

Die jungletocht bij FC Twente was veel te veel van het goede, zegt ook Brama. "De voetbalvisie bij FC Twente moet wel gewaarborgd blijven. Ik wil niet natrappen, maar bij Co was alles offensiever. Hij hield er wel van om 'een gokje te nemen', zoals hij dat noemde. Dat kun je af en toe doen als je beter dan een tegenstander bent."

Maar Adriaanse gokte ook in wedstrijden waarbij de opponent sterker was. Tegen Benfica wilde hij opeens met vijf aanvallers spelen. "Daar hebben we voor de wedstrijd stevig over gediscussieerd, ik wel in ieder geval. Voetballers hebben behoefte aan duidelijkheid, dát geeft vertrouwen. Als je tegen een tegenstander zoals Benfica opeens iets heel nieuws moet uitproberen, ga je toch met een ander gevoel het veld in. Dan heb je weinig vastigheden. Met Steve zijn we weer teruggekeerd bij de voetbalvisie van FC Twente. De spelers zijn er blij mee", weet Brama.

Maar wat is die visie van FC Twente dan? Wat is het DNA van de club? Dát is de kernvraag na de problemen rond de trainerswissel. Is het voorzitter Joop Munsterman die de rode draad bewaakt? De hoofdtrainer? De assistenten? De spelers? De jeugdopleiding? Niemand lijkt het echt te weten in Enschede.

Brama doet een poging. "Ik denk dat dit geen gemakkelijke club is om als hoofdcoach binnen te komen. De assistent-trainers (Alfred Schreuder, Boudewijn Pahlplatz en Youri Mulder, red.) zijn hier heel belangrijk. Zij kennen FC Twente, weten wat de filosofie is. Wij willen vanuit een gesloten organisatie voetballen, met een goed positiespel en het geduld bewaren om openingen te zoeken. Dát is ons spel."

Af en toe een gokje nemen, is in strijd met de ongeschreven huisregels. Met McClaren is de voetbalfilosofie in Enschede weer hersteld. De Engelsman, bijna overal mislukt buiten Enschede, laat trainingen vooral over aan Schreuder en is meer people manager dan oefenmeester. Aandacht voor de jeugdopleiding heeft hij niet, interesse in het tweede elftal ook niet. McClaren is er slechts voor de prestaties van het eerste elftal en heeft daar een paar gouden regels voor bedacht.

De belangrijkste is dat zijn verdediging solide is, vertelde hij ook nadat Luuk de Jong (twee keer), Emir Bajrami, Nacer Chadli en Ola John zijn ploeg aan een 5-0 zege op RKC Waalwijk hadden geholpen. "We hebben geen tegendoelpunten hoeven te incasseren. Dát is heel belangrijk voor mij." Brama hoort het met een glimlach aan. "Dat is óók FC Twente. Wie geen doelpunten tegen krijgt, maakt de meeste kans om te winnen. Dan hoef je maar één keer te scoren. Klinkt simpel hè?" Wel simpel, maar ook saaier dan een jungletocht met brulapen, ratelslangen en stroomversnellingen vol nijlpaarden.

Stephan Wageman

Foto: Orange Pictures