Acteur Paul Krijnsen weggestuurd bij FC Twente: "Was pijnlijk"

Krijnsen schopte het tot de beloften van FC Twente. "Ik was het type spits van: een kans is een goal. Een afmaker", vertelt hij in de Tubantia. "Later zagen ze meer een voorstopper in me. Maar het eerste heb ik nooit gehaald. Niet goed genoeg. Nee, mijn wereld stortte niet in. De top is voor weinigen weggelegd, dat wist ik. Dus toen ik weg moest, had ik daar vrede mee. Mijn afscheid van de club als fysiotherapeut vond ik veel pijnlijker. Ik ging als jongetje al aan de hand van mijn vader naar het Diekman, dus het was een droombaan voor me."

De komst van Hans Meyer in 1996 betekende het einde voor Krijnsen. "Ik was door een hernia een tijdje weggeweest, toen ik terug was, merkte ik dat er onder Meyer wat was veranderd in de sfeer. Op zich had de man wel humor. Toen ik hem vroeg hoe ik hem moest aanspreken en of ik hem kon tutoyeren, zei hij: 'Het is me om het even of we het over du Arschloch oder Sie Arschloch hebben'."

Meyer zou ook wat gevonden hebben van de manier van masseren van Krijnsen. "Het was hij eruit of ik", beseft de 64-jarige Hengeloër. "Maar ik heb toen echt wakker gelegen; ik had geen werk meer. Ik was weggestuurd en dat voelde als een afwijzing. Het was pijnlijk, ook omdat FC Twente mijn favoriete club was en nog steeds is. Achteraf is mijn vertrek misschien wel het beste geweest wat me is overkomen. Ik was wel klaar met de voetballerij. Het is toch een machowereld waarin je je plek moet kennen."

Krijnsen begon een eigen fysiopraktijk en werd later dus acteur nadat hij fysiek werd afgekeurd. "Ik speel vaak de slechterik, als je Schreurs zo wilt zien", zegt Krijnsen. "En ben ook vaak de autoriteit. Zoals de politieman in De Beentjes van Sint-Hildegard of de burgemeester in Hanna van Hendrik. Ik heb het postuur en de stem voor dat soort rollen."