Beelen over 'failliet' FC Twente: "De busjes reden niet meer"

"Nadat FC Twente bijna failliet ging, ben ik daar uit de opleiding vertrokken. De busjes naar Enschede reden niet meer. Een jaar later ging ik naar PEC. Ik droomde nog steeds van een bestaan als prof, tot corona toesloeg. In die tijd zat ik bij PEC op een kantelpunt van wel of niet doorbreken en in alle eerlijkheid zag het er niet zo florissant uit voor me", opent Beelen bij Voetbal International.

"Later kwam ik in Onder-21 terecht, nadat ik tijdens de voorbereiding onder Art Langeler even mocht meedoen, maar afviel. Bij Onder-21 zat ik regelmatig op de bank voor jongens van achttien jaar. Toen dacht ik wel heel even: Dit gaat ’m waarschijnlijk niet meer worden. Uit gesprekken met de club bleek dat ze een niet al te hoge pet op hadden van me. Mentaal gezien was dit de moeilijkste periode in mijn carrière", vervolgt Beelen.

Hij heeft dan ook medelijden met sommige jongens die er niet doorheen kwamen. "Als ik weleens iets lees over spelers die het als profvoetballer niet hebben gered, weet ik dat het niet per se aan hun kwaliteiten heeft gelegen. Het is simpel: je bent als jonge speler ook afhankelijk van een kans. Misschien moet je die wel afdwingen, hoor, door positief te denken en te blijven, maar dan nóg ligt je lot in handen van mensen die bereid zijn jou vertrouwen te geven."

Geluk speelt ook een grote factor. "En een beetje geluk. Ik had in Niek Loohuis een jeugdtrainer die me bleef motiveren, en er was op een dag een speler ziek bij Onder-21, waardoor ik mocht spelen. Toevallig zat Johan Plat te kijken. Hij zag wat in me. Niet veel later kreeg ik een appje van ’m. Thomas, morgen meetrainen met 1. Zulke momenten kunnen dus bepalend zijn voor een carrière."