Bruggink legt vinger op zere plek: "Heb met de spelers te doen"

"Slot krijgt nog een week, lees ik dan. Bizar. Waar hebben we het over? Dit kan niet. Dit kan écht niet", waarschuwt hij op de website van VI. "Ergens moet iemand dat toch beschermen. Dan hoor je die liederen weer in de twintigste minuut… Het is bijna niet uit te spreken, maar je kan beter zeggen: stop daarmee. Niet vanwege gebrek aan respect, niet vanwege het sentiment. Maar Liverpool speelt veel thuiswedstrijden, hè", constateert Bruggink.

"Iedere twintigste minuut worden de spelers geconfronteerd met een trauma. Elke keer weer die confrontatie met het verdriet. Ze denken er al genoeg aan. Ik heb met de spelers te doen", vervolgt hij. "Wellicht is het beter om de verering via een andere symboliek tot stand te laten komen. Ik zag Virgil van Dijk een statement maken over het presteren, maar ik denk dat de grotere impact achter de schermen plaatsvindt", benadrukt Bruggink, die uit eigen ervaring spreekt. In 2009 pleegde zijn ploeggenoot Robert Enke namelijk zelfmoord en als speler droeg hij de kist van de Duitse doelman. 

"In de kleedkamer was er nooit euforie, onze emoties waren vlak. Maar het was zo ingewikkeld verder", legt hij uit. "De een is boos, de ander verdrietig, een ander lacht soms weer en dan wordt er weer iemand boos dat er geen reden is om te lachen. Ik mis in de afrekening nu echt de nuance. De dood van Jota wordt veel te weinig benoemd. Dit heeft niets met prestaties of geld te maken. Het liefst zou je zeggen: weet je wat hier is gebeurd? Ook vanwege mijn eigen ervaringen. Als ik ze dan af zie druipen, dan zie ik ook zo weer de beelden uit Hannover voor me", besluit Bruggink.