Jill Roord blikt terug op noodlot: ""Toen kon ik helemaal niets"

"Het gaat goed. Het is een lang traject, maar vanaf het begin is alles heel smooth gegaan. Ik ben nu weer aan het rennen en veel op het veld, dus dat is leuk", vertelt ze in gesprek met ESPN. "Soms heb je speelsters die moeten worden afgeremd, zo een ben ik. City is wel heel duidelijk daarin. Zij bepalen wat ik doe."

De OranjeLeeuwin vervolgt: "Ik vraag soms wel of ik dingen mag doen. De ene keer mag het wel, de andere keer niet. Ik ben blij met hoe mijn revalidatie gaat en wat ik mag doen. Verder luister ik gewoon", zegt Roord met een klein lachje. Ze moest de afgelopen maanden meerdere topwedstrijden aan zich voorbij laten gaan. "In het begin had ik helemaal niet zo het besef dat je er zo lang uit bent. Toen had ik ook nog niet zo heel veel moeite met wedstrijden kijken. Dat kwam al best wel snel, vooral bij City, dat ik wedstrijden keek en dacht 'dit is niet zo leuk'. Hetzelfde geldt voor Oranje."

"Een kruisbandblessure is voor iedere voetballer een nachtmerrie. Dat heb ik ook altijd gehad, zo van 'als je dat maar niet krijgt'. Ik wist niet meteen dat het m’n kruisband was, toen het gebeurde. Maar ik had wel al gauw door dat de fysio’s dat dachten. Toen ik het hoorde, accepteerde ik het gewoon. De knop gaat om."

Roord knokt zich nu terug. "Vanaf het moment dat ik geopereerd werd, had ik negen maanden om fit terug te komen. Dat is ook wel een uitdaging, iets wat ik ook wel leuk vind. Welk moment ik het moeilijkst heb gevonden? Toch wel na de operatie. Die eerste paar weken kon ik helemaal niets. Dat heb ik onderschat. Mijn ouders waren er drie dagen. Ik zei dat ik het daarna zelf wel weer zou redden. Dat ging dus niet goed."