Malki diende liefst zestien trainers: "Met eentje had ik moeite"

"Spelen tegen Inter in de Champions League, winnen van Schalke en Werder Bremen. Ik heb zoveel prachtige Europese wedstrijden meegemaakt", zegt Malki bij Voetbal International. De wedstrijd van 2011 tegen Rubin Kazan staat zeer hoog op zijn lijstje met favorieten. "Ik stond op het veld met elftalleider Toon Renes en een UEFA-waarnemer. Het was ongelooflijk koud. Min zeventien. Min vijftien, beweerde de UEFA-man. Zo kon de wedstrijd toch doorgaan. Bryan Ruiz kwam na de warming-up huilend de kleedkamer in. Ik moest zijn veters strikken, zelf kon hij het niet meer. Maar we wonnen wél, met 2-0."

Niet elke trainer beviel hem even goed, maar de omstreden Gertjan Verbeek wél. "Ik vind hem een prachtige man. Niet iedereen was blij met hem bij FC Twente, maar hij behandelde mij als een koning. Met heel veel respect. Hij kwam ook niks tekort. “Het kan toch niet dat je zo blij met hem was”, zeggen mensen soms tegen me. Ze hebben een verkeerd beeld van Gertjan. Eerst moeite doen iemand te leren kennen, dan pas oordelen. We hebben fijn samengewerkt en hebben nog altijd contact."

Ook Steve McClaren, verantwoordelijk voor het enige kampioenschap van FC Twente, was een speciale trainer. "We hadden een speciale band. Je weet vast nog wel dat hij vaak pas in zijn dug-out ging zitten als de wedstrijd al bezig was. Kwam door zijn ritueel in de kleedkamer. Als de rest al naar buiten was, ging Steve naar de wc. Als hij zijn handen had gewassen, moest ik bij de deur klaarstaan en hem een kartonnetje water geven."

"Eén keer reikte mijn zoon hem zijn drinken aan. Steve gooide het op de grond. "Dit kán niet. Jacob moet het doen”. Het was puur bijgeloof. Fantastische man, Steve. Eén keer werd hij boos op mij. We speelden uit bij Roda JC, de KNVB had ons bericht dat we in ons witte uittenue moesten spelen", zegt Malki. "Vond ik vreemd, dus ik vroeg elftalleider Toon Renes om navraag te doen bij de bond. De instructie bleef staan. In de kleedkamer in Kerkrade zag Steve wat voor kleding de spelers aandeden. Hij ontplofte! “Waarom spelen we niet gewoon in het rood!?” Hij had gelijk, maar het was een beslissing van de KNVB."

De Engelsman stond erom bekend streng te zijn. "In de kleedkamer kon hij flink schelden op de spelers. Dat moet ook. Je moet een klootzak als trainer hebben, met een lieve assistent ernaast. De een geeft ze op de kop, de ander legt zijn arm om de schouders; dat is de beste combinatie." Zelf bemoeide hij zich nooit met trainers. "Die moet je met rust laten. Net als spelers, vlak voor een wedstrijd. Niet bemoeien. Scherp zijn. Niks vergeten. Drie lessen."

Ook Erik ten Hag vond hij een prachtmens. "Was ik ook super mee. Hij was hier assistent, maar al zo belangrijk. Hij kan alles organiseren, heeft invloed en discipline, kent de club. Hopelijk komt hij als trainer nog eens terug bij Twente. Maar nu hebben we Joseph Oosting. Sociale man, goede trainer. Fred Rutten, René Hake, Marino Pusic: top. Michel Preud’homme: keiharde werker. Was tot twaalf uur ‘s avonds op de club. Langer dan ik nog." 

Malki heeft ontzettend veel spelers de revue zien passeren. Slechts met één van hen kon de materiaalman het minder goed vinden. "Zestien in totaal. Met niemand had ik moeite. Nou ja, met eentje. Maar ik noem geen namen."