Misidjan over dood 'broer' Lukoki: "Dat weet ik nog steeds niet"

Virgil Misidjan (links van Joshua Brenet en rechts van Ramiz Zerrouki)) tijdens het afscheid van Jody Lukoki
Virgil Misidjan (links van Joshua Brenet en rechts van Ramiz Zerrouki)) tijdens het afscheid van Jody Lukoki Foto: © Pro Shots

Het duel tussen Ajax en Ludogorets heeft een gemene deler. Beide clubs hadden ooit Jody Lukoki onder contract staan. De voetballer overleed echter vorig jaar, op 29-jarige leeftijd als speler van FC Twente.

Vriend en mede profvoetballer Virgil Misidjan vertelt aan de NOS wat zijn relatie was met Lukoki. "Of hij mijn beste vriend was? Nee, we waren broers van elkaar. We zagen elkaar dag in dag uit en deden alles samen. We woonden ook nog eens naast elkaar. Als ik iets nodig had, dan klopte ik bij hem aan. Jody had ook een zoontje, dat ik van kleins af aan heb leren kennen. Dat was ook het zoontje dat na de dood van Jody bij het afscheid bij Twente was."

Misidjan vertelt dat hij veel steun had aan de aanwezigheid van Lukoki in Bulgarije. "Ik had geen betere situatie kunnen wensen bij Loedogorets. Ik heb ook nooit de behoefte gehad om een transfer te forceren. We hadden het gewoon goed daar. En als het even wat minder ging, dan hadden we altijd elkaar nog."

Bij FC Twente werden de twee aanvallers herenigd. "Ik sprak met de trainer Ron Jans en zei: het zou heel fijn zijn als Jody ook hier komt spelen", vertelt Misidjan. "Bij Ludogorets had ik hem ook al getipt, dus ik was een beetje zijn zaakwaarnemer, haha. Nee, zonder dollen. Jans kende hem ook al van zijn tijd bij PEC Zwolle, dus het was een logische stap. We waren klaar om Nederland te laten zien dat we een van de betere duo's op de flanken waren. Helaas is dat er nooit van gekomen."

Lukoki overleed nadat hij was betrokken bij een vechtpartij. Misidjan weet nog steeds niet wat er precies is gebeurd. "Ik had het toen zwaar. Heel zwaar. Ik dacht alleen maar: hoe dan? Wat is er gebeurd? Ik wilde van alles weten, maar ik kwam er maar niet achter. Ik heb nog altijd vragen. Hoe het nou echt gelopen is, weet ik tot op de dag van vandaag niet. Dan is het beter om het los te laten. Ik ging me focussen op de mooie momenten die we samen hebben meegemaakt. Zo kon ik het ook beter verwerken. Ik heb het nu een plekje kunnen geven."

Lees meer:
0 reacties