"Niet gedacht dat Verschueren voor een club als FC Twente zou spelen"

"Arno was nog heel jong, een centrale verdediger", herinnert Van Wijk zich bij Voetbal International. "Hij had een supermentaliteit. Als jonge gast lag hij al enorm goed in de groep. Dat zegt heel veel. Door zijn instelling kreeg hij het respect van de oudere spelers. Altijd honderd procent zijn best doen, nooit klooien. Ik was niet ook niet de makkelijkste trainer, maar daar trok hij zich niet veel van aan. Hij kon tegen een stootje."

Van Wijk vond niet dat Verschueren boven zijn leeftijdsgenoten uitsteeg. "Hij was geen natuurtalent. Eerlijk gezegd had ik destijds echt niet gedacht dat hij nu voor een club als FC Twente zou gaan spelen. Maar puur op wilskracht heeft Arno zich geweldig kunnen ontwikkelen. Nooit opgeven, altijd doorgaan. Tegenslagen of niet, hij liet zich niet uit het lood slaan, door wie of wat dan ook."

"Hij ging er gewoon altijd vol voor, ook als we hem als stoplap tijdens wedstrijden eens op andere posities nodig hadden. Dat deerde hem niet. Je hebt er genoeg hoor, spelers die dan excuses gaan zoeken: die plek is niet de mijne, daarom speelde ik een beetje minder. Arno zul je zo niet horen. Die jongen schikt zich naar de wensen van een coach", vervolgt hij.

"Hij heeft zich ontwikkeld tot een veelzijdige speler. Bij Sparta speelde hij als een box-to-boxmiddenvelder, soms ook als een soort nummer-10. Had ik nóóit in hem gezien. Wel dat hij goed van strafschopgebied naar strafschopgebied zou kunnen spelen, puur op adrenaline en karakter", weet Van Wijk. "Maar dat hij ook in een nog aanvallendere rol tot zijn recht komt, had ik niet kunnen voorspellen."

"Ik zag in hem geen doelpuntenmaker, of iemand die de gaten forceert. En dat zie ik hem nu wel doen. Arno is een onderdanige jongen, maar wel een kapitein geworden op het veld. Petje af voor hem. Je wordt als coach nooit bedrogen als je hem opstelt", besluit hij.