Peter Bosz gefrustreerd: "Dat FC Twente bepaalt, dat kán niet"

"Ik heb wel een week nodig gehad om van FC Twente af te schakelen", begint Bosz in gesprek met Voetbal International. "Ik heb die bespreking wel goed kunnen voorbereiden voor als ze terug zijn. Want we gaan er zeker op terugkomen. Er zijn veel lessen uit te trekken."

"Het grootste probleem is dat we nog niet constant zijn", stelt de oefenmeester. "Ik heb die wedstrijd echt goed teruggekeken, daarvoor hebben we de tijd gehad. Ook om het als trainers met elkaar te bespreken. Soms geeft iemand je dan nog een andere invalshoek. Eén ding hebben we allemaal kunnen zien: dat het nog niet stabiel is."

"Er zijn fases in die wedstrijd dat we echt geweldig spelen", vervolgt hij. "De tweede goal die we maken, dat was echt een geweldige aanval. Helemaal van achteruit opgebouwd. Er zijn fases dat we zo vast in balbezit zijn. Je speelt bij Twente, op een gegeven moment wordt het wat stiller. Maar dan lijden we een keer balverlies, waardoor zij een aanval krijgen. Opeens staat dat stadion er weer achter. En dan zie je dat wij een hele periode achteruit gedwongen worden. Dat Twente bepaalt. Dat kán niet."

Bosz begrijpt de reactie van zijn spelers niet. "Het heeft volgens mij niets met het mentale te maken. Ik kan me ook niet voorstellen dat spelers onder de indruk zijn als we bij Twente spelen, want we hebben in allerlei grote stadions gespeeld. Tuurlijk, de entourage daar is geweldig. Het is een écht voetbalstadion."

"Wij zijn nu drie keer kampioen geworden; waar wij ook komen, spelen ze tegen de kampioen. Als zij een doelpunt maken, explodeert dat stadion. Twente deed het vlak voor tijd. De blijdschap, de vreugde daar, als ze een 1-2 achterstand in een paar minuten omdraaien in 3-2 voor. Niemand zat meer, iedereen stond, geweldige sfeer. Maar ook dat stadion wordt stiller als wij de bal hebben en goed rondspelen. En dat houden wij dus nog niet negentig minuten vol", aldus Bosz. 

"We hadden minimaal een punt aan die wedstrijd moeten overhouden", concludeert hij. "Maar hoe je die doelpunten weggeeft… Een vrije trap voor ons, waar we met drie man op hun zestienmeter staan. En toch kan iemand vrij doorlopen. In eerste instantie staan we daar met drie man goed. Dan neemt Mauro Junior die bal aan en schiet voor de rebound. We staan te kijken. Op het moment dat Mauro gaat schieten, begint die Fransman (Daouda Weidmann, red.) al weg te sprinten. Je staat te kijken, terwijl die bal tegen benen wordt aangeschoten, en die tegenstander is dan al één of zelfs twee meter achter je. Sergino Dest moet terugrennen. Hij kan dan nog een heleboel doen om te voorkomen dat Weidmann alleen op de keeper afgaat. Geldt ook voor Esmir Bajraktarević, één van de drie jongens die op die zestienmeter stond. Vlak voor die vrije trap genomen werd, riepen we nog naar ze: "Kijk uit voor de counter!" Toch gebeurt het", uit hij zijn frustratie. 

"Je reageert, in plaats van dat je anticipeert. Als jij gaat lopen, loop ik ook al. Ik ga niet wachten tot ik zie wat daar met die bal gebeurt. Als het goed is, zal ze dat nooit meer overkomen. Dit heeft niks met organisatie te maken. Iedereen begrijpt: dit mag niet, als je zo staat", besluit hij.