Staring blikt terug: "Die zien liever dat je de bal verliest"

"In een al opgegeven seizoen werden we alsnog achtste en knikkerden we Roda, Emmen en Excelsior uit de play-offs", blikt hij terug op de website van Dagblad van het Noorden. "Die onverzettelijkheid om te laten zien dat je echt wel wat kan, maakt haast onoverwinnelijk", constateert Staring.

In het Rar Verlegh Stadion werd hij soms echter ook uitgefloten. "Mijn speelstijl kwam niet echt overeen met waar de typische NAC-fan echt van houdt. Die zien liever dat je de bal verliest, een sliding maakt en dan weer naar voren knalt, dan dat je gewoon de bal voetballend in de ploeg houdt", legt hij uit. "Als het dan even niet zo lekker loopt, ben je al snel de zondebok. Ook daar heb ik veel van geleerd", benadrukt Staring. 

"Ik heb de rust in mijn hoofd om niet mee te gaan met de emotie van een stadion", vervolgt hij. "Leiderschap moet je niet forceren, dan wordt het nep, maar ik denk dat ik iemand kan zijn die het spel doorziet en op het veld de boel goed neer kan zetten", aldus Staring, die niet per sé de aanvoerdersband hoeft te dragen bij zijn nieuwe club. "Dat is ook meer iets voor de buitenkant. Wie de band draagt of het muntje flipt voor de aftrap maakt mij niet uit. Een goede aanvoerder haalt altijd een zeker niveau en staat op als het even niet loopt."