Van Ginkel over zware blessure: "Dacht dat er niets aan de hand was"

"Ik heb drie seizoenen bij SC Heerenveen gespeeld, maar in de voorbereiding op het laatste jaar scheurde ik mijn kruisband. Dus dat seizoen heb ik maar drie wedstrijden gespeeld", herinnert Van Ginkel zich. Ondanks de ernst van de blessure, kijkt ze er niet met een negatief gevoel op terug. "Om eerlijk te zijn heb ik die periode eigenlijk niet echt als een zware periode ervaren. Tuurlijk, je krijgt te horen dat je je kruisband hebt gescheurd. Dat had ik overigens niet verwacht, want voordat ik de uitslag kreeg, stond ik in de gym nog oefeningen te doen en voelde mijn knie goed aan. Ik dacht eigenlijk dat er niets aan de hand was. Er zat natuurlijk wel vocht in, maar zo voelde het niet."

Omdat ze dacht dat de schade wel meeviel, ging de middenveldster alleen naar het ziekenhuis. De uitslag kwam dan ook hard aan. "Het voelde gewoon stabiel. Toen ik het te horen kreeg, dacht ik: opereren en dan ga ik er wel weer voor. En toen ik mijn ouders en trainer belde, was ik natuurlijk wel even verdrietig. Dat was wel even lastig. Er was niemand bij die MRI-scan, want ik dacht dat er niks aan de hand was. En toen ik thuiskwam, bij mijn huisgenoot, ben ik wel even in tranen uitgebarsten. Maar daarna hadden we een oefenwedstrijd waar ik gewoon heen ben gegaan en dat was gewoon helemaal oké. Ik ben gewoon aangevlogen en ik dacht: ik kijk wel hoe het loopt."

Haar nuchtere mentaliteit hielp haar door de revalidatie heen. Van Ginkel weigerde bij de pakken neer te gaan zitten. "Het is je overkomen, je kan er niks meer aan doen. En als je ermee gaat zitten, dan heb je er helemaal niks aan. Dan kan je maar beter doorgaan en uiteindelijk heb ik bij de KNVB gerevalideerd en heb ik echt een superleuke tijd gehad. Ik heb het dus niet echt als zwaar ervaren."

Ook de sociale omgeving speelde een grote rol in haar voorspoedige herstel. "Ik woonde die periode weer thuis. Ik had mijn ouders, broertje en zusje om me heen. Dat was wel fijn. Ik had mijn vriendinnen waar ik gewoon langs kon gaan; dat kon in Heerenveen normaal niet. Ik heb niet echt mentale steun nodig gehad. Ik ging er met plezier naartoe. Ik heb het gewoon precies binnen negen maanden gedaan en ik heb geen tegenslag gehad eigenlijk."