Veurink over FC Twente-tijd: "Ik dacht dat ik er klaar voor was"

Toch kan Veurink voorlopig nog niet los worden gezien van succescoach Sarina Wiegman, die als een rode draad door de laatste jaren van zijn leven loopt. Wiegman is onder de indruk van de vliegende start van Oranje in de WK-kwalificatiecampagne. "Sarina vond het heel knap. Ze stuurde meteen een berichtje en gaf aan dat ze trots op mij is", vertelt Veurink in gesprek met De Telegraaf. 

In 2008 begon bij FC Twente aan zijn profavontuur. Hij begon als assistent-trainer en trainde daarna de beloften, maar werd in 2012 op zijn 25ste hoofdtrainer in Enschede. Met FC Twente pakte Veurink vier keer op rij de landstitel. Zijn periode in Enschede wakkerde het trainersvuur in hem nog meer aan.

"Ik dacht dat ik er klaar voor was. Maar ik kwam er al snel achter dat ik met veel meer zaken te maken kreeg dan training geven en coachen. Ik had nog een hoop te leren. Achteraf zijn dat gouden momenten geweest", aldus Veurink, die in 2016 vertrok bij FC Twente nadat de club in financiële problemen kwam door een miljoenenfraude en de vrouwentak werd ondergebracht in een stichting.

"Juist op dat moment kwam Sarina. Zij was net aangesteld als bondscoach van Oranje. Na twee gesprekken zeiden we: laten we maar eens gaan starten", zegt Veurink, die sindsdien altijd de assistent-bondscoach van Wiegman is geweest bij Nederland en Engeland. Al ging de samenwerking niet altijd vlekkeloos. "Sarina kon de boel aanvankelijk niet heel makkelijk uit handen geven. Ja, we werkten samen, maar ik had niet het gevoel dat het maximale uit mij werd gehaald."

Na twee jaar volgde een belangrijk gesprek, waarbij open kaart werd gespeeld. "Waarbij de afloop ook zomaar de andere kant op had kunnen gaan. Maar we vonden de ideale modus om samen te werken en dat hebben we in de zes jaar erna niet meer losgelaten. Sarina werd meer een manager, ik werd verantwoordelijk voor de voetbaltechnische inhoud."

Veurink merkte na zijn UEFA Pro-opleiding in Engeland dat hij op eigen benen wilde staan. "Toen het Nederlands elftal kwam, wilde ik de mogelijkheid onderzoeken. En ja, de cirkel was rond. Zó voelde het, nadat het vrouwenvoetbal in 2008 op mijn pad was gekomen. Ik heb geen moment spijt gehad van die keuze", besluit hij.